Laktoferyna: co to jest, skąd się bierze i jak ją wybrać. Kompletny przewodnik
Laktoferyna to białko mleka. Najwięcej jest jej w siarze, czyli pierwszym mleku, i w mleku kobiecym, a znacznie mniej w mleku krowim. Nazwa łączy łacińskie słowa lac (mleko) i ferrum (żelazo), bo cząsteczka tego białka przyłącza jony żelaza. Poniżej: skąd się bierze, co mówią badania, jak czytać skład, dawkowanie i bezpieczeństwo.
Co to jest laktoferyna i skąd się bierze
Laktoferyna to glikoproteina, czyli białko z dołączonymi cząsteczkami cukrów, z rodziny transferyn. Wytwarza ją gruczoł mlekowy, a także komórki nabłonka błon śluzowych, dlatego poza mlekiem występuje między innymi w łzach i ślinie. Każda jej cząsteczka ma dwa miejsca, w których przyłącza jon żelaza, i od tej cechy wzięła się nazwa.
Najbogatszym naturalnym źródłem laktoferyny jest siara. W siarze kobiecej jej stężenie sięga kilku gramów na litr, w dojrzałym mleku kobiecym wynosi zwykle około 1-2 g/l, a w mleku krowim jest jej wielokrotnie mniej, najczęściej poniżej 0,5 g/l. Laktoferynę zawiera też siara bydlęca i mleko klaczy.
Laktoferyna jest wrażliwa na wysoką temperaturę. W literaturze naukowej opisuje się, że obróbka cieplna mleka, zwłaszcza sterylizacja UHT, w dużej części zmienia jej strukturę, a łagodniejsza pasteryzacja w mniejszym stopniu. Dlatego mleko z kartonu nie jest dobrym źródłem laktoferyny w jej naturalnej postaci. W suplementach diety stosuje się najczęściej laktoferynę pozyskiwaną z mleka krowiego.
Laktoferyna w badaniach naukowych: co wiadomo, a czego nie obiecujemy
Laktoferyna należy do najlepiej opisanych białek mleka. Wyizolowano ją z mleka w 1960 roku i od tego czasu powstały tysiące prac na jej temat: badania laboratoryjne, na zwierzętach i z udziałem ludzi, w tym niemowląt, dzieci i dorosłych. Badania z udziałem ludzi bywają niewielkie i różnią się dawkami, formą laktoferyny, czasem trwania i grupą badanych, więc ich wyniki nie są jednolite.
W Unii Europejskiej o tym, co wolno napisać o działaniu składnika żywności, decyduje wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych. Dla laktoferyny nie ma w nim dziś żadnego oświadczenia. Dlatego w tym przewodniku opisujemy laktoferynę jako składnik: czym jest, skąd pochodzi, ile jej jest w mleku i jak czytać skład suplementu, a nie obiecujemy konkretnych efektów.
Jeśli masz dolegliwości zdrowotne, zacznij od rozmowy z lekarzem i diagnostyki. Suplement diety nie zastępuje ani diagnozy, ani leczenia, ani zróżnicowanej diety.
Laktoferyna a żelazo i ferrytyna
Laktoferyna, ferrytyna i żelazo to trzy różne rzeczy, choć ich nazwy brzmią podobnie. Żelazo to składnik mineralny, który dostarczamy z dietą. Ferrytyna to białko, w którym organizm magazynuje żelazo, a jej stężenie we krwi pokazuje, ile żelaza masz w zapasie. Laktoferyna to białko mleka, które ma w cząsteczce miejsca przyłączające żelazo.
Laktoferyna nie jest źródłem żelaza. Jedna jej cząsteczka może przyłączyć najwyżej dwa jony żelaza, więc nawet 100 mg laktoferyny w pełni wysyconej żelazem to około 0,14 mg tego pierwiastka. Dorosła kobieta potrzebuje go z dietą kilkanaście miligramów na dobę. Laktoferyna nie zastępuje więc ani produktów bogatych w żelazo, ani preparatu żelaza zaleconego przez lekarza.
Wynik ferrytyny zawsze ocenia lekarz, razem z morfologią i innymi badaniami, i to on ustala, czy i jak uzupełniać żelazo. Jak czytać wynik i czym ferrytyna różni się od żelaza we krwi, wyjaśniamy w osobnym przewodniku.
Czytaj dalej: Ferrytyna: co oznacza Twój wynik · Laktoferyna czy żelazo: czym się różnią
Laktoferyna u dzieci: mleko mamy, mieszanki i suplementy
Pierwszą laktoferynę dziecko dostaje z mlekiem mamy, najwięcej w siarze z pierwszych dni po porodzie, a część mieszanek dla niemowląt jest nią wzbogacana. Dla laktoferyny nie ustalono zapotrzebowania ani referencyjnej wartości spożycia, także u dzieci. O podawaniu dziecku suplementu diety warto zdecydować z pediatrą, zwłaszcza gdy dziecko ma chorobę przewlekłą, przyjmuje leki albo ma alergię na białko mleka krowiego. Wiek, porcję i sposób podania podaje producent na etykiecie.
Czytaj dalej: Laktoferyna dla dzieci: od jakiego wieku i jak podać
Laktoferyna a ciąża i karmienie piersią
W ciąży każdy suplement diety warto omówić z lekarzem prowadzącym, także taki, który zawiera białko mleka. Po porodzie organizm mamy wytwarza siarę, najbogatsze naturalne źródło laktoferyny, a dziecko karmione piersią dostaje ją razem z pokarmem. Jeśli karmisz piersią i rozważasz suplement z laktoferyną dla siebie, zapytaj o niego lekarza lub położną.
Czytaj dalej: Laktoferyna w ciąży i po porodzie
Dawkowanie laktoferyny: ile brać i jak długo
Dla laktoferyny nie ma oficjalnej referencyjnej wartości spożycia, takiej jak dla witamin czy składników mineralnych. Suplementy różnią się zawartością laktoferyny w porcji, dlatego porcję dzienną, porę przyjmowania i czas stosowania zawsze podaje producent w sposobie użycia na opakowaniu. Tej porcji nie należy przekraczać.
Dawki opisywane w badaniach naukowych dotyczą konkretnych grup badanych i konkretnych warunków, więc nie są zaleceniem dla Ciebie. Jeśli chcesz stosować laktoferynę dłużej niż wskazuje producent albo przyjmujesz leki lub inne suplementy diety, zapytaj lekarza lub farmaceutę, czy możesz je łączyć.
Jeśli produkt jest przeznaczony także dla dzieci, porcja dla dziecka może być inna niż dla dorosłego. Sprawdzaj ją na etykiecie konkretnego produktu, a nie w poradnikach ani na forach. Porównując produkty, patrz na zawartość laktoferyny w miligramach w porcji dziennej, a nie w procentach ani w liczbie kapsułek.
Czytaj dalej: jak długo stosować laktoferynę i kiedy przerwać
Bezpieczeństwo laktoferyny: na co uważać
Laktoferyna jest białkiem mleka, a laktoferynę z mleka krowiego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) ocenił jako bezpieczną w określonych warunkach stosowania. Nie powinny jej przyjmować osoby z alergią na białko mleka krowiego, bo w suplementach pochodzi zwykle właśnie z niego. W ciąży, podczas karmienia piersią, przy chorobach przewlekłych i przyjmowaniu leków decyzję o suplementacji najlepiej podjąć z lekarzem, a jeśli po rozpoczęciu stosowania pojawią się niepokojące objawy, przerwij przyjmowanie i skonsultuj się z lekarzem.
Czytaj dalej: Laktoferyna: skutki uboczne i przeciwwskazania
Jak czytać skład suplementu z laktoferyną
Laktoferynę w suplementach spotkasz najczęściej jako wyizolowane białko w kapsułce, saszetce albo kroplach. Wybierając produkt, przeczytaj skład na etykiecie i zwróć uwagę na cztery rzeczy.
- Ile laktoferyny jest w porcji. Zawartość powinna być podana w miligramach na porcję dzienną.
- Co jeszcze jest w składzie. Producent wymienia na etykiecie wszystkie składniki kapsułki, także substancje pomocnicze.
- Skąd pochodzi surowiec. Laktoferyna w suplementach jest zwykle pozyskiwana z mleka krowiego i tak powinna być nazwana w składzie. Producent może podać kraj pochodzenia i sposób pozyskania.
- Forma i wiek. Sprawdź, od jakiego wieku produkt jest przeznaczony i czy forma pasuje do osoby, która będzie go przyjmować.
Cena laktoferyny: jak porównać koszt porcji
Cena laktoferyny zależy przede wszystkim od tego, ile jej jest w porcji i na ile dni wystarcza opakowanie, a także od tego, co jeszcze znajduje się w składzie. Żeby porównać produkty, podziel cenę opakowania przez liczbę dni, na które wystarcza przy porcji z etykiety, i zestaw ten koszt z zawartością laktoferyny w porcji, na przykład w przeliczeniu na 100 mg.
Czytaj dalej: Laktoferyna: cena i za co płacisz
Źródła: na czym opieramy przewodnik o laktoferynie
Informacje o budowie, występowaniu i bezpieczeństwie laktoferyny w tym przewodniku pochodzą z prac przeglądowych i z dokumentów urzędowych. Wyniki badań naukowych nie są oświadczeniem o działaniu suplementu diety: w Unii Europejskiej takiego oświadczenia dla laktoferyny dziś nie ma.
Źródła: Wang B. i in., Lactoferrin: structure, function, denaturation and digestion, Critical Reviews in Food Science and Nutrition 2019; Lönnerdal B., Nutritional roles of lactoferrin, Current Opinion in Clinical Nutrition and Metabolic Care 2009; EFSA NDA Panel, Scientific Opinion on bovine lactoferrin, EFSA Journal 2012; decyzje wykonawcze Komisji 2012/725/UE i 2012/727/UE; rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 (unijny wykaz nowej żywności); rozporządzenie Komisji (UE) nr 432/2012.